Colophon: de Ionische stad van dichters en ruiters
Op een heuvelrug ten zuiden van het huidige dorp Değirmendere in het district Menderes (İzmir) liggen de ruïnes van Kolofon, een van de oudste steden van de Ionische Twaalfsteden. De naam zelf – afgeleid van het Griekse woord voor ‘top, kam’ – weerspiegelt het reliëf: de stad stond op een hoge heuvelrug, ver van de zee, terwijl de haven Notion en het heiligdom Claros haar vanaf de kust bedienden. In de klassieke tijd stond Kolofon bekend om de beste cavalerie van Ionië en een levensstijl die de Grieken als luxueus bestempelden: olijven, druiven, bergdennen die de beroemde kolofoniumhars leverden voor strijkstokken en zeilen. Vandaag de dag zijn er slechts bescheiden sporen overgebleven van de grote polis – verdedigingsmuren, funderingen op de akropolis en karakteristieke terrassen – maar de historische betekenis van de plek is enorm.
Geschiedenis en oorsprong
Kolophon werd volgens de beschikbare gegevens aan het einde van het tweede millennium v.Chr. gesticht en wordt beschouwd als een van de oudste steden van de Ionische Unie van twaalf steden. Griekse kolonisten kwamen hierheen vanuit het vasteland van Griekenland en assimileerden geleidelijk de lokale Anatolische bevolking. De stad nam al vroeg een stevige plaats in onder de Ionische centra: samen met Efeze en Milete stuurde ze gezantschappen, nam ze deel aan de pan-Ionische spelen en onderhield ze een eigen vloot.
In de 7e eeuw v.Chr. werd Kolofon een van de eerste slachtoffers van de Lydische expansie: koning Gyges nam de stad met geweld in, en vanaf dat moment begon de langzame teloorgang van haar politieke onafhankelijkheid. Na de Lydiërs kwamen de Perzen, daarna de Atheense Zeebond, en vervolgens weer de Perzen. In de 3e eeuw v.Chr. verwoestte Lysimachus, een van de opvolgers van Alexander de Grote, Kolophon en verhuisde een deel van de inwoners naar zijn nieuwe hoofdstad: het uitgebreide Efeze. In tegenstelling tot het naburige Lebedos heeft Kolophon zich nooit meer hersteld: sindsdien bestaat de stad nog wel, maar haar rol is ondergeschikt aan die van Efeze.
Kolofon heeft de wereld enkele vooraanstaande figuren geschonken. Hier werd volgens de antieke overlevering de filosoof Xenophanes geboren, een criticus van antropomorfe voorstellingen van goden; de elegische dichter Mimnermus, een van de grondleggers van het genre van de liefdeselegie; de dichter Antimachus, gewaardeerd door Hellenistische filologen; en de Olympisch kampioen worstelaar Hermesianax. Later werd Kolofon genoemd als een van de mogelijke geboorteplaatsen van Homerus – een bewering die niet is bevestigd, maar wel veelzeggend is voor de status van de stad.
Architectuur en bezienswaardigheden
De akropolis en de muren
De nederzetting beslaat een langgerekte heuvel boven de vallei van Halesos. Op de top zijn de funderingen van de gebouwen van de akropolis en delen van de vestingmuren te zien. In tegenstelling tot de Ionische kuststeden is Kolophon landinwaarts gericht: de muren vormen een gesloten perimeter op de heuvelrug. Opgravingen aan het begin van de 20e eeuw (Amerikaanse School voor Klassieke Studies) hebben de plattegrond gedeeltelijk opgehelderd, maar een aanzienlijk deel van de nederzetting is nog steeds niet blootgelegd.
Notion — de haven van Kolofon
Enkele kilometers zuidelijker, direct aan de kust, ligt Notion — een kuststad die de officiële haven van Kolophon was. Na de verwoesting door Lysimachus verhuisde een deel van de inwoners van Kolophon naar Notion, en in de Hellenistische periode vervaagde de grens tussen de twee steden. Tegenwoordig is Notion een op zichzelf staande, goed bewaarde archeologische vindplaats; een bezoek hieraan kan natuurlijk worden gecombineerd met een bezoek aan Kolophon en Claros.
Interessante feiten en legendes
- De Kolofonische hars (colophonia resina) – een woord dat tot op de dag van vandaag is blijven bestaan – vindt zijn oorsprong juist hier. De hars van de lokale dennenboom werd van oudsher gebruikt door strijkinstrumentenmuzikanten en zeelieden; in moderne talen gaat 'rosin' terug op 'Kolofonische hars'.
- De cavalerie van Kolofon werd in de archaïsche tijd beschouwd als de beste in Ionië: 'kolofon toevoegen' (Grieks: ἐπικολοφωνῆσαι) betekende bij de Grieken 'de zaak beslechten' — een verwijzing naar de rol van de cavalerie van Kolofon in de overwinningen van de bondgenoten.
- De stad behoort tot de zeven kanshebbers voor de titel van geboorteplaats van Homerus — naast Smyrna, Chios, Kolophon, Ios, Argos, Athene en Salamis (variant: 'Zeven steden strijden om Homerus').
- Het woord 'colofon' in de boekdrukkunst (het opschrift aan het einde van een boek met vermelding van de drukkerij en de datum) gaat terug op het idee van 'top, voltooiing' – dezelfde Griekse basis.
- Na de verwoesting door Lysimachus moest Kolofon het afleggen tegen de meeste van zijn bondgenoten. Niettemin bleef het in de Romeinse tijd bewoond; de bisschopszetel bestond hier tot de midden-Byzantijnse periode.
Hoe er te komen
De ruïnes van Kolophon liggen ten zuiden van het dorp Değirmendere in het district Menderes in de provincie İzmir, GPS-coördinaten: 38.116, 27.142. De dichtstbijzijnde luchthaven is İzmir Adnan Menderes (ADB), op ongeveer 35 km afstand. Van Selçuk (Efeze) naar Kolophon is het ongeveer 30 km via een schilderachtige landweg.
De handigste manier is met een huurauto: de borden naar de archeologische site zijn bescheiden en zonder navigatiesysteem is het niet eenvoudig om de ingang te vinden. Lokale dolmuş'en rijden vanuit İzmir en Selçuk naar Değirmendere, vanwaar het nog 1,5 km bergopwaarts lopen is naar de opgravingen. Een logische dagroute: Ephesus → Notion → Claros → Colophon, alle vier de plaatsen liggen binnen een straal van 25 km.
Tips voor reizigers
Colophon is voor wie houdt van 'rustige' ruïnes, zonder kassa's, kiosken en drukte. De klim naar de heuvel is vlak, maar op sommige plekken verdwijnt het pad in het gras – draag liever schoenen met een gesloten neus en een lange broek (het gras is in het tussenseizoen droog en stekelig). Neem water mee: het dichtstbijzijnde café bevindt zich in het dorpje aan de voet van de heuvel.
De beste maanden zijn april–mei en september–oktober. In de zomer is het erg heet op de open heuvelrug, er is bijna geen schaduw. Vanaf de top van de heuvel heb je uitzicht op de vallei en de verre kust — voor fotografen zijn de ochtend- en schemeruren bijzonder indrukwekkend.
Houd er rekening mee dat een aanzienlijk deel van de stad niet is opgegraven: wat de bezoeker te zien krijgt, zijn de contouren van muren, fragmenten van funderingen en een archeologisch landschap. Om de context te begrijpen, is het zinvol om eerst het Archeologisch Museum van İzmir te bezoeken, waar vondsten uit Kolophon, Notion en Claros worden bewaard, en pas daarna naar de locatie te gaan.